Baby Assassins Nice Days 2024, Yugo Sakamoto

 

šta kaže film: teenage assassins chisato and mahiro visit the coastal city of miyazaki when they unexpectedly cross paths with a bloodthirsty assassin who's looking to add to his personal body count.

Od '21 već smo došli do trećeg dijela serijala Baby Assassins. Sa svakim sledećim Sakamoto je podizao nivo produkcije i opšte uigranosti tima. U trećem, Nice Days, posebno se osjeti novostečena samouvjerenost, utisak da zna šta ima u rukama i na koji način to može oblikovati. Sasvim dovoljno da to sad možemo nazvati formulom, iako se radi, ako bi to mogli tako nazvati, o nizu filmova čiji je centralni gimmick anti-formula, anti-assassin assassin film. To je jako bitna stvar za ovaj i (neminovne) sledeće nastavke. Upozorenje: da bi pomenuta formula pravilno radila, ekipa mora pripaziti da ne postane previše ulickana. Veće produkcijske vrijednosti bi išle protiv duha onoga što najbolje funkcionira u serijalu, njegovog esencijalnog indie slacker stava. Isto važi i za sve veću eksponiranost filma, oslanjanje na previše kawai aspekte njegovih junakinja. Njih dve, vrlo lako, iz teritorije šarmantnog i dopadljivog mogu ušetati u umišljeno i iritantno. Treći film sve to dovoljno dobro balansira, i upravo će on, zbog eksplozije popularnosti koja se desila između ovoga i prethodnog, mnogima biti prvi, što se na kraju i dogodilo. . . U Nice Days nalazimo nekoliko tipičnih, međusobno kombinovanih, varijacija koje nastavci donose: Chisato & Mahiro na odmoru, dakle blaga promjena sredine; Chisato & Mahiro can't catch a break!, dakle posao-nikad-ne-popušta rutina; Chisato & Mahiro upareni sa starijim kolegama koji nisu baš skloni timskom radu i njihovim ubilačkim preferencama. . . Ono što sve ovo uzdiže je Fuyumura (Sosuke Ikematsu), koji predstavlja direktnu konkurenciju i kontrast našem layabout timu, ali i njihovim novim, striktno pro, mada isto opačenim, kolegama. On je morbidno ozbiljan kad se radi o poslu i onim šta želi postići - doslovno drži detaljan dnevnik ubistava, sa preciznim unosima do tada odrađenih poslova. Radi se o liku sa najviše dubine u dosadašnjem toku serijala, i Sakamoto ga uspješno koristi kao sredstvo sa kojim podjednako zamračuje i komplicira film. Za razliku od C&M, Fuyumura daleko više osjeća posljedice života kojeg je izabrao. To ga čini konzenkventijim, i samim tim, svojim postupcima tokom filma, kroz paralelan proces, 'produbljuje' naše protagonistkinje. Ali ne treba pretjerivati - sve to i dalje ostaje jako stilizovano, na nivou njihovih očiglednijih uzora. Ono što velika većina očekuje od ovih filmova i dalje stoji - kad akcija dođe na red, too cool for school smjesta ide na pauzu i preuzima sjajni Kensuke Sonomura, za koga je i ovaj put ostavljeno dovoljno prostora da pokaže šta zna. Ono što slijedi je Baby Assassins Everyday!, televizijski offshoot koji koristi momentum pozitivne recepcije, i koji bi lako mogao postati centralan za serijal. Biće interesantno vidjeti kako će se ekipa snaći u tom formatu.