tsundokuvjecnistack

šta kaže film: this historical action epic follows hasuda hyoe, a man who led an uprising in the muromachi period. In kyoto, hyoe gathers a group of outlaws as he plans an unprecedented riot against authorities. U trenutku kad je zemlja na rubu sveopšteg rata, dok istovremeno haraju raznorazne zaraze i glad, najbolja ideja koju šogun ima je povećanje poreza i nove carine. Isto tako, iako se ne radi o baš najprikladnijem trenutku za to, on jednostavno ne može odoliti trenutnom naletu inspiracije, naime, na samom otvaranja filma gledamo kako njegovi podanici paćenički vuku masivnu stijenu koja će krasiti njegov novi vrt. Na putu prema dvoru prolaze kroz sav splendor vladavine sadašnjeg režima - kroz gomile mrtvih i polumrtvih, horde novookupljenih ronin okrajaka koji gledaju da se nekako okoriste u tom haosu. . . Šta god da su idealni uslovi za ukazanje poslovičnog 'Man With No Name', Sanjura ili Robina Hooda, ovi gore navedeni moraju biti prilično blizu njima. Enter:  Hasuda Hyo...

  šta kaže film: the five ordinary people, who developed their superpowers after receiving organ transplants from a previously superpowered being, fighting against another psychic, who also gained the power through transplant and covets their powers. U drugoj polovini protekle decenije, u trenutku kad je zombie podžanr bio totalno kreativno bankrotiran i sveden na tv sapunice, Train to Busan i Kingdom iz Južne Koreje učinili su gotovo nemoguće, i sa novom energijom i entuzijazmom malo osvježili ustajale konvencije. Ništa od toga nije bilo naročito originalno, ali kombinacija geografske i kulturalne d efamilijarizacije, njihova svedenost - fokus na elementarno, i ozbiljan ton koji nema potrebe da se konstantno izvinjava zbog svoje derivativnosti, učinili su ih globalnim hitovima. Sad, devet godina nakon Train to Busan, na desetom (ili dvadesetom?) po redu sumraku superherojskog filma, High Five pokušava ponoviti isto u svom žanru. . . ili ipak ne. High Five je snimljen 2021, sa plan...

šta kaže film: woo-seong, a man who finally saves up enough to buy an apartment, only to have it turn into a nightmare with financial ruin and mysterious noises from neighboring floors. Poslednja riječ poslednje rečenice posljednjeg teksta još više rezonira u novom filmu Kima Tae-Joona nego u The Noisy Mansion. Ono što je tamo bilo skrajnuto iza svojevrsne whodunnit misterije, melodrame i humora, ovdje je u samom centru. Tae-Joon je, izgleda, odlučan da se nastavi baviti savremenom problematikom i fenomenima urbane paranoje. U Unlocked, to je bio ukradeni smarthphone, odnosno, eskalacija do koje dolazi kad se tako nešto desi, sa izrazitim flexom da se čekira svaka varijacija najgoreg mogućeg scenarija. To ima posebnu dimenziju u zemlji digitalno uvezanoj poput Južne Koreje. U Wall to Wall, Tae-Joon džonglira housing crisis, korupciju i crypto. Ako ćemo se voditi samo po onome iz K-drama i filmova, korejski-san je White-collar Job i oko Osamdeset Kvadratnih Metara u Seoulu. Koliko je te...

šta kaže film: ahn geo-ul, a relentless advocate for social justice, moves into baek-sae apartment and is disturbed by a loud, unexplained banging noise every night at 4am. determined to find the culprit and put an end to the insomnia plaguing the residents, she recruits her eccentric neighbors to help, all while uniting them in a common cause. U filmu Concrete Utopia iz '23 mala grupa stanara u naizgled jedinoj preostaloj, iole upotrebljivoj, zgradi u Seoulu pokušava preživjeti katastrofu koja ih je snašla. Zbog dobre organizacije i zajedničkog zalaganja to im polazi za rukom. U #Alive, Park Shin-hye i antisocijalni Yoo Ah-in prevazilaze svoje razlike, i u sklopu stambenog kompleksa u kojem borave preživljavaju zombi apokalipsu. To bi bili neki od, makar djelomično, pozitivnijih primjera. Realnost je bliža onome prikazanom u filmovima kao The Neighbors, The Wittness, Hide and Seek ili Door Lock, dakle, Nesaradnja, Malodušnost, Banalne Konfrontacije, Sitničarstvo, Izolacija. Trenut...