Wall to Wall 2025, Kim Tae-joon

šta kaže film: woo-seong, a man who finally saves up enough to buy an apartment, only to have it turn into a nightmare with financial ruin and mysterious noises from neighboring floors.

Poslednja riječ poslednje rečenice posljednjeg teksta još više rezonira u novom filmu Kima Tae-Joona nego u The Noisy Mansion. Ono što je tamo bilo skrajnuto iza svojevrsne whodunnit misterije, melodrame i humora, ovdje je u samom centru. Tae-Joon je, izgleda, odlučan da se nastavi baviti savremenom problematikom i fenomenima urbane paranoje. U Unlocked, to je bio ukradeni smarthphone, odnosno, eskalacija do koje dolazi kad se tako nešto desi, sa izrazitim flexom da se čekira svaka varijacija najgoreg mogućeg scenarija. To ima posebnu dimenziju u zemlji digitalno uvezanoj poput Južne Koreje. U Wall to Wall, Tae-Joon džonglira housing crisis, korupciju i crypto. Ako ćemo se voditi samo po onome iz K-drama i filmova, korejski-san je White-collar Job i oko Osamdeset Kvadratnih Metara u Seoulu. Koliko je teško biti ciničan u vezi sa tim? Nebitno. Enter: 헬조선 ili Hell Joseon. U očajničkoj trci da napokon riješi stambeno pitanje, Woo-seong se odlučuje za kupovinu u trunutku kad su cijene na svojim vrhuncima. Ups. Tri godine kasnije the bubble has burst, i sad otplaćuje precijenjenu nekretninu koju ne može priuštiti, i koju, pošto se nada da će cijene ponovo skočiti, jednostavno ne može prodati. Način na koji je došao do imovine - uveliko voljan da igra i po najpokvarenijim pravilima sistema; posao koji obavlja; njegove ambicije i opšta depikcija, zasigurno ga ne svrstava među dopadljive likove, nego više kao jedan ispodprosječan case study. Na samom početku, u trenutku kad je finalni ugovor za kupovinu zaključen, Tae-Joon nas uvodi u ostatak filma kratkom bright-future sekvencom zasićenih boja i širokih osmjeha, precrtanom iz romantičnih k-drama, ali i iz korejskih filmova iz osamdesetih, kad se hvatao prvobitni ekonomski zalet, i kad je naširoko eksplodirala gradnja tih vertikalno posađenih snowpiercer vozova. U poređenju sa procesima kroz koje se sadašnji sistem održava, sasvim je legitimno zaželjeti se land-speculator gangstera iz, recimo, Green Fish i njihovih romantičnih metoda prebijanja i reketarenja. Sve potencijalne pedagoške beneficije prijetnje te vrste isparavaju svedene na savršeni korisnički interfejs autodestrukcije onlajn bankarstva i kripto špekulacija. Dok se dugovi talože, Woo-seong doslovno sjedi u mraku, na četrdeset stepeni bez klime. Ona kratka kičasta intro scena postaje mračna urbana pećina na četrnaestom spratu. Od tog trenutka, i iz te situacije, slijedi neumitno rolandtoporiranje koje će obuhvatiti prvu, i najbolju, polovinu filma. I pored svih briga koje ima, Woo-seong postaje dežurni krivac za neobičnu buku koja naizgled dolazi iz njegovog stana. Susjedi, većinom pod istim stegama kao on, nisu baš spremni za saradnju. Njegova potraga da pronađe odgovorne ne daje rezultate, nego samo još više okreće kompletan ulaz protiv njega. U sred svega toga, on pokušava izvesti poslednji sve ili ništa crypto scheme koji zahtjeva maksimalnu pozornost, koja je gotovo pa nemoguća u tim uvjetima. . . Sve to kulminira oko šezdesete minute. Misterija i napetost bivaju zamjenjeni cijelim klupkom manje zanimljivih razloga i odgovora - ali ma kakvi oni bili, oni neće reformisati našeg Woo-seonga. Exit: 헬조선 ili Hell Joseon? Definitivno Ne.