Cloud 2024, Kiyoshi Kurosawa

šta kaže film: an enigmatic young man tries to make money by reselling shrewdly obtained goods on the internet under the pseudonym ratel.

Ako je Chime bio vrlo dobar podsjetnik na stare J-horror dane, i period u kojem je Kurosawa stekao reputaciju kao jedan od njegovih najboljih predstavnika, Serpent's Path, istoimeni rimejk filma iz '98, ovaj put na francuskom jeziku, i sad Cloud, su throwback na njegov V-Cinema niz, koji je trajao od '94 pa do '98; Cloud se savršeno uklapa, i po zapletu i stilu na kome je to izvedeno, kao naslov koji bi mogao biti parkiran između Eyes of the Spider i Revenge. Uz to, to su bile najzauzetije godine za Kurosawu, i sad, sa čak tri filma, izjednačio se sa tim vrlo produktivnim razdobljem, samo što je ovaj put razlika u tome da su svi oni prikazani na velikim evropskim festivalima, a ne kao V-Cinema pulp. 

Tokom Clouda, Muraoka, jedan od njegovih mnogobrojnih konkurenata, kaže našem protagonisti Ryosuke Yoshiiu: 'Winning streaks don't last forever.' To forever za Yoshiia trajalo je (sa malo pretjerivanja) oko pet minuta, zapravo, čini se da Kurosawa kompletan film razvija u smjeru u kom želi to forever cinično ismijati; Cloud je svojevrsni manifesto Murphyjevog zakona. Pored regularnog posla u fabrici, koga obavlja na autopilotu, bez ambicije i volje da se istakne, Yoshii radi kao digitalni preprodavač i/ili takozvani scalper. Radi se o polu-prevarantskim aukcijama, kroz koje, pod imenom Ratel, pokušava doći do brze zarade manipulacijom cijena i prodajom lažne robe. Odlučnost, budnost i strpljenje su tri stvari koje ta branša primarno zahtjeva, ali i smjelost da se rizikuje sve većim ulozima. Čini se da je Yoshii više nego spreman na njih, i zaista, dovoljno je uspješan da se otarasi bijednog posla fabrici, pronađe novi dom, ukrupni svoj biznis i čak počne razmišljati o budućnosti u nekim normalnijim domenima (brak, porodica itd.) Isprva se čini da se radi o low-stakes kriminalnim radnjama koje je moguće držati pod kontrolom, i koje su, u poređenju sa day-job robijom, više nego vrijedne rizika, ali ubrzo Kurosawa, velikom silom i iz svih uglova, prikazuje u kakvo se blato Yoshii nepovratno zaglavio. Pored ljubomorne konkurencije i oštećenih stranki, posao sa kojim se Yoshii bavi ima dodatni faktor, on polako pretvara pojedinca u paranoika koji postaje obuzet vrstom ponuda i njihovim cijenama koje opsesivno provjerava - kao da se radi o aktivnosti koja je sama sebi svrha. Već apatični Yoshii kroz taj proces samo još više biva sveden na ljudski algoritam. Ta apstraktinija vrsta prijetnje ubrzo će biti zamjenjena onom itekako realnom. Kurosawa, tamo negdje oko polovine filma, bespovratno eskalira situaciju, i umjesto dosadašnje suptilne intrige i iščekivanja, dobijamo jednu vintage Sho Aikawa triler/akciju, prikazanu na njemu specifičan način, sve sa napuštenom fabrikom i deadpan anti-akcijskim pištoljanjem. U tom haosu prevrata, razotkrivenih identiteta i različitih motiva, Yoshii u suštini nestaje. Posljedice njegovih odluka preuzimaju - praktički, Kurosawa mu drži sveopširnu this is what you want, this is what you get lekciju od skoro 60 minuta, i neće stati dok ona ne bude usvojena. Filmu, kao takvom, bi mnogo bolje odgovaralo svedenije trajanje, tipično naslovima iz tog perioda koji mu služi kao uzor, ovako, tokom podužeg obračuna na jednoj lokaciji, teško je nepoželjeti da se sačekalo sa eskalacijom, još poradilo na liku Yoshiia, njegovim motivima, odnosom sa njegovom djevojkom, ili isto tako, suvislije zakomplikovati njegov 'kućni biznis' i time dodatno osmisliti razloge likova koji su se okupili protiv njega. Ono što smo ovdje na završetku dobili je nešto nalik na nekoliko različitih 'reprezentativnih slučajeva' u međusobnom vatrenom obračunu.