Hitman 2 2024, Won-sub Choi

 

šta kaže film: after a successful first season, webtoon “assassin jun” is about to begin it’s second season. out of ideas, jun uses an anonymous email’s plot in his webtoon, only to see real-life terrorist attacks resembling the story unfold.

Ideje koje je bivši agent Jun koristio za svoj popularni webtoon, bazirane na ličnim iskustvima iz tajne službe, morale su prije ili kasnije presušiti. Pa čak i one dobro zamaskirane, na svakom nivou prigodno preuveličane; prilagođene za potrebe medija u kojem stvara. Plan b) je, izgleda, bio borderline plagijat rada Akire Toriyame. To mu nije pošlo za rukom. Publika jednostavno nije bila dovoljno otvorena da prihvati transformaciju akcionog špijunskog trilera u Super Saiyan ego trip sa lebdećim mačkama kao glavnim negativcima. Njegov drugi problem je novac iz porodičnog fonda koji je izgubio igrajući se na berzama, i koji sad ne može povratiti nazad. Junov položaj kao prikriveni operativac (sad samo penzionisani couchpotato), uspješni webtoon stvaralac (sad samo has-been), i hranitelj obitelji (sad samo živući teret, čije odgovornosti njegova kćerka pokušava preuzeti) je stvar prošlosti. I tu je glavni problem: Jun je ništa bez svog statusa operativca korejske obavještajne službe; nakon što se vratio civilnom životu, jedina stvar koja je funkcionisala za njega je reciklaža, i često rizično samo-lešinarenje avantura iz perioda kad je tamo bio na svom vrhuncu. On se ne snalazi kao otac i muž, i njegova porodica je sve svjesnija toga. . . i prvi put kad krene stvarati nešto što ne vuče inspiraciju direktno iz njegovog plitkog rezervoara doživljenog, kompletan kreativni projekat ekspresno ide nizbrdo. Jedine osobe kojima je stalo do njega su, takoreći, dežurni regionalni negativci iz Rusije, Kine i Japana, koji sebe prepoznaju u okvirima njegove bibliografije, i koji sad putuju u Južnu Koreju da bi mu se osvetili. . . Ako je još relevantan za nekoga, onda je to taj mini kolektiv (koji mu želi smrskati lobanju) iz dobrih starih vremena globalnog bondovanja. . . Da bi se nekako izbavio iz svega toga, moraće početi upotrebljavati maštu da najzad stvori nešto *zapravo* novo, i ponovo oživi svoj polumrtvi webtoon. Ali čim to uradi film će mu ponovo podapeti, naime, novi batch negativaca je oduševljen neobično složenom i profesionalnom logistikom njegove mašte, i sprovodi scenario iz webtoona u djelo. Naravno, to nije promaknulo nikome, od fanova do njegovih bivših kolega. Bio on derivativan ili stremio ka originalnosti, Jun ne može izbjeći nevolju. Upravo to, i ono malo što je urađeno sa tim, predstavlja daleko najbolji segment filma. U dva preduga sata trajanja, Won-sub Choi je sve to razblažio slijepim ulicima sporednih likova (bivše kolege Juna. . .), i njihovim napornim kao-komičnim rutinama, koje zasigurno zauzimaju četvrtinu trajanja. Odnos Juna i kćerke, koja je izgubila povjerenje u njega i prije nego što je webtoon izgubio popularnost, je ostao nedovoljno razvijen (žrtvovana hip-hop karijera radi breadwinner pozicije . . . ?). Užasno klišeizirani negativci i kraj *posuđen* od Nolana definitivno ne popravljaju generalni utisak. Film je prožet kratkim animiranim sekvencama koje nam dinamično oslikavaju webtoon na kojem Jun radi. Dio na samom početku koji prikazuje scenu iz druge sezone (gorepomenute lebdeće mačke) koja krajne odudara od ostatka, i koja je nasukala webtoon, je, paradoksalno, ponajbolja od svih onih koje ćemo imati priliku gledati. Drugim riječima, agent/hitman Jun je zanimljiv isključivo pogubljen među nevoljama koje su ga snašle; kad stvari krenu ka boljem, što na webtoon, što na ril lajf planu, generično preovladava. ◼