Yellow Door: '90s Lo-fi Film Club 2023, Lee Hyuk-rae

 

šta kaže film: this intimate documentary explores a bygone era of cinematic passion and the emergence of young film enthusiasts in south korea, including bong joon ho.

Dokumentarni film o grupi filmofila koji su se okupljali pod imenom Yellow Door, nije samo nešto nastalo na vrhuncu slave Bong Joon-hona i centrirano na njegov globalni uspjeh sa filmom Parazit - iako je to najvažniji argument za značaj samog kluba, kao i najvjerovatniji razlog postojanja samog dokumentarca, već uradak koji se nenametljivo postavlja kao nešto mnogo bitnije. Prije svega, i drugi članovi su, profesionalno, kao redatelji ili glumci, ili akademski, kroz različite institucije, ostali vjerni svijetu filma, i svom mladalačkom entuzijazmu. Na makro nivou, u kontekstu i vremenu djelovanja kluba, situacija je posebno zanimljiva: krupne političke promjene koje su tada zatekle Koreju, rast ekonomije i uticaj zapadne kulture, modernizacija svakog aspekta društva. . . Ali i tadašnjih status samog medija, odnosno njegove distribucije i široke dostupnosti; naime, vhs revolucije koja je tada bila na svojim vrhuncima, i koja je omogućila u periodu prije interneta ili posvećenih 'Art Cinemas', postojanje ovakvih klubova. Nijedna od aktivnosti Yellow Door grupe nije posebno originalna, od međusobnih diskusija, samoedukacije, sastavljanja probrane kolekcije filmskih naslova, magazina koji nije doživjeo drugi broj. . . pored toga, u tom periodu, u Seoulu, bilo je na desetine takvih klubova, još bolje organizovanih, takođe sa članovima koji su kasnije postali važna imena u svijetu korejskog filma. Bong Joon-ho, Jong-tae Choi i drugi, su prvenstveno jedna potentna sinegdoha, i case study, za taj vrlo važan momenat koji se tiče savremenog korejskog filma i njegovog kasnijeg uspjeha. Kad je došao na red Kim Young-sam, i njegov slavni komentar o filmu Jurrasic Park “this movie is worth the sales of 1.5 million of Hyundai Sonata sedans”, odnosno ekonomski i kulturalni zaokret prema tom mediju, Yellow Door je već postao prevaziđen i izlišan. Od polovine devedesetih pa nadalje, usljedio je BIFF, Shiri, domaći i inostrani uspjesi Kim Ki-duka, Lee Chan-donga, Park Chan-wooka, te kratki filmovi samog Joon-hona koji su ga izdvojili iz Yellow Door grupe. Ako vas interesuje ovaj dokumentarac samo zbog BJH, nećete ostati uskraćeni, tu su fragmenti njegovg prvog stop-motion animiranog uradka (koji služi kao simbolični oslonac filma), poslovična prva kamera, široke liste njemu bitnih redatelja, pa i rani primjeri njegovih, sad vrlo poznatih, storyboard skica.