tsundokuvjecnistack

  šta kaže film: when a legendary go master loses his title to a one-time friend and protégé, he sets out to reclaim it in a high-stakes battle of wits and skill. Poslednji put kad smo gledali korejski film koji u svom centru ima igru Go, Kwon Sang-woo i Heo Sung-tae sjedili su na pruzi, i  u međusobnom okršaju  nervozno povlačili poteze dok im se približavao osrednje realizovan CGI voz. Ili je to bar onaj koji nam je ostao u sjećanju. U svakom slučaju, nadolazeći voz je zasigurno jedan od načina kako na film prenjeti tu igru i učiniti je relativno zanimljivom prosječnom gledatelju. Divine Move 2: The Wrathful je ono što bi se desilo kad bi konsultovali prijatelja Jigsawa da doprinese prilikom adaptacije i popularizacije te igre. Opcija broj dva je Go uvezan u priču o formiranje nacionalnog identiteta; backdrop za narativ o turbulentnoj istorijskoj epizodi jedne od zemalja istočne azije, koji koristi kontrast mira i koncentracije, koji podrazumijeva Go, naspram geopolitič...

  šta kaže film: a young woman’s visit to her grandparents’ home leads to the discovery of what’s brought them happiness, a revelation that will lead her to question her choices, sanity and reality itself. Odluka da posjeti mjesto iz kojeg je otišla da bi započela novi život u Tokiju kao medicinska sestra - njezina porodica i stari prijatelji iz djetinjsta koje zatiče tamo, već su po sebi dovoljni za dobar horor ugođaj. Nema potrebe za dodavanjem bilo kakvih natprirodnih ili drugih, strogo žanrovski, elemenata - horor se podrazumijeva za 'povratak nazad' i nostalgiju. Na kraju krajeva, ono što nam Yuta Shimotsu prikaže u svom prvijencu, i pored sve bizarnosti, nije daleko od toga da bude samo blago horrorized tejk na svima dobro poznate situacije. U trajanju od devedeset minuta, sa usmjerenim fokusom na jezu od scene do scene, Best Wishies to All, makar na početku, izgleda kao da će biti jedan tipičniji horor film, ali rezulat je nešto sličnije onome što godinama unazad rade Fi...

  šta kaže film: yuri-chan is an unpopular youtuber just trying to get famous. one day she meets a man, tamogami, who starts helping her create content and miraculously he doesn't even want anything in return. however, things start to unravel as his true motives become clear. Neki od filmova Yoshide izgledaju kao da su preuzeti direktno sa stranica crne kronike, u drugim, kao da pokušava oblikovati nešto što nalikuje na promišljenu i zaokruženu priču oko poslednjeg, naširoko posmatranog, društvenog trenda. God Seeks in Return spada u tu drugu, neformalnu, kategoriju. Njegov pristup kombinuje humor i cinizam u jednakim dozama; ne u svrhu distanciranja od materijala, već više kao način da se zaobiđu različite dramske konvencije - jedan taktički upregnut pull the rug, sa kojim ne dozvoljava gledateljima priliku da lažno domesticiraju ili olakšaju materiju sa kojom se bavi. To se u praksi manifestuje od komičnih i nasilnih eskalacija, pa do frustrirajućih antiklimaksa. God Seeks in Ret...

šta kaže film: a boy, after tragically losing his mother in an accident, performs a resurrection spell in the hope of reviving her. however, he ends up awakening something evil. U gotovo svakom od eseja u knjizi  koju je priredio Gary Bettinson,  Hong Kong Horror Cinema, konstantno se pominju dve stvari, opšta tonalna nedisciplina i sveprisutnost humora. Kao da niko u toj industriji nije sposoban da snimi horor koji ne sadrži već inicijalno učitane elemente samoparodije, čak i u naslovima koji spadaju u čuveni CAT III. To nije nužno loše, naprotiv, to je jedan od razloga zbog kojih im se često vraćamo; taj eklektični, zaigrani miks. Makar među skorašnjim uradcima, The Forbidden Play je najbliže što je japanski horor prišao tipičnim filmovima istog žanra iz Hong Konga. Od nivoa produkcije, besramne derivativnosti, loše (i namjerno loše) glume i specijalni efekata. . . ali prvenstveno tog aspekta koji se tiče samoparodiranja. Kao što smo mogli svjedočiti iz boljih primjera HK ho...

šta kaže film: a samurai who gets hit by lightning wakes up to find himself on a film set in the present day and starts to work as an extra on samurai films. Smjesta nakon prvobitnog talasa promotivnog materijala, A Samurai in Time je zauzeo zasluženu poziciju u skromnom bookmark folderu. Sa očekivanjima u ravni sa skorašnjim naslovima kao River, One Cut of the Dead ili Beyond the Infinite Two Minutes, filmovima sa kojim dijeli gimmick premisu, odurni twee ton, i indie porijeklo sa kojim se ponosi. Korak po korak, fantastični uspjeh na domaćim blagajnama, posebne projekcije na zapadu, i zatim hitri Third Window Films bluray, pomakle su ga u gornje redove pomenutog bookmark stacka. Za razliku od toga, put samuraja iz naslova, Kosake Shinzaemona, ima drugi pravac. Dakle, od ponosnog člana samurajskog klana, na misiji koja će dati značenje principima po kojima je živio i zaokružiti decenije zalaganja. . . do glumca na setu daytime-tv Jidaigeki drame. I ne samo to - njegova pozicija je tak...

  šta kaže film: mysterious deaths befall on employees of a vr-tech company. there's an unprecedented fear waiting between reality and the virtual world. Video kasete, flip phones, dial-up, low-res snimci sa opskurnih stranica. . . danas su sve to elementi koji podsjećaju na najvitalnije dane J-Horrora. Ono što je u jednom trenutku bilo inventivan spoj klasičnog horora sa tehnologijom tog vremena već  odavno je svedeno na samo jedan pastiš. Kad su se, tamo negdje oko 2005/7, stvari počele naglo srozavati na beskonačne Ring i Grudge nastavke, i kad su oni koji su imali nešto za reći odmakli u projekte druge vrste, j-horror je ostao zaleđen u vremenu. U periodu od pet godina, sa  Ju-on, Tomie, Rinne i Marebito,  Shimizu je zaredao zaista fascinantan niz ponajboljih primjera tog podžanra, samo da bi potom potonuo u totalni mediokritet. Njegova filmografija - projekti na kojima je kasnije radio, može uveliko poslužiti kao primjer šta se desilo sa cijelim 'pokretom'. Ali ...

  šta kaže film: japan, 2024. the earth is dominated by a mysteriously giant creature (that thing) and the group of 12 survivors has formed an uneasy community out of necessity to survive. two years later, hirayama, the hotel owner, is found dead. Dok gradom divlja ogromno stvorenje nalik na Ohmu iz Miyazakijevog filma, vojska pokušava evakuisati što veći broj ljudi iz epicentra napada. To, upakovano u svega nekoliko minuta histerije i haosa na samom početku, je sve što ćemo vidjeti od tipičnog Kaiju filma. Nakon toga, zajedno sa dvanaest preživjelih, ostajemo 140 minuta nasukani u jednom tokijskom hotelu. Za naše protagoniste taj vremenski period podrazumijeva čak dve godine; 2024/26 u kojima je smještena radnja filma. Prva dobra vijest za njih je da stvorenje,  kao što je uobičajeno za njegove kolege,  očigledno nije naročito zainteresovano za urbani redizajn. Druga je da, i pored opšte evakuacije, i produženog trajanja stanja katastrofe i izoliranosti, njima ni u jedno...